29 April 2009

Σπήλαια Ομολίου

Στις 26 Μαίου 2009, ξεκινήσαμε μία ακόμα εκδρομή με σκοπό την εξευρεύνηση των σπηλαιών του νομού Λαρίσης. Αυτή τη φορά, επισκεφτήκαμε 2 σπήλαια του χωριού Ομολίου, που είναι στους πρόποδες του Κισσάβου.

Το πρώτο σπήλαιο στο χάρτη (Ανάβαση Κίσσαβος - Τέμπη 2007) το ονομάζει Ομόλιο και ουσιαστικά είναι μια αψίδα. Το δεύτερο σπήλαιο δεν το έχει ο χάρτης, αλλά είναι γνωστό ως σπήλαιο Ντάνα.

Αυτά τα δύο σπήλαια είναι κοντά μεταξύ τους. Για την ακριβεία είναι απέναντι.
Το σπήλαιο Ντάνα φαίνεται από την ταβέρνα ο Καπετάνιος στο δρόμο από Τέμπη προς το Ομόλιο. Για να τα προσεγγύσετε, παίρνεται το δρόμο που πάει προς το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής. Θα δείτε στο αριστερά σας χέρι ένα χωματόδρομο. Παρκάρουμε εκεί, και ξεκινάμε με τα πόδια



Μετά από λίγο περνάμε δύο μαντριά με ζώα (τα σκυλιά δεν έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για εμάς :-) ) και στη συνέχεια ο δρόμος έχει τσιμεντοποιηθεί μέχρι το εκκλησάκι. Πριν φτάσουμε στην Αγ. Παρασκευή, βλέπουμε ένα στερεμένο ρέμα που ανεβαίνει προς τα πάνω. Εκεί είναι ο δρόμος μας για τα σπήλαια.


Αν θέλεται πριν στρίψετε, μπορείτε να πάτε μια βόλτα από το εκκλησάκι που είναι λίγα μέτρα πιο πάνω και είναι μέσα σε σπήλαιο και αυτό


Αφού μπούμε μέσα στο ρέμα, περπατάμε λίγα λεπτά μέχρι να δούμε ψηλά στα αριστερά την αψίδα


Το μόνο ενδιαφέρον που έχει η αψίδα αυτή, είναι η ομορφιά της και η θέα που έχει, όποτε μπορείτε να γλιτώσετε το χρόνο που θα χρειαστείτε για την αναβάση της και να συνεχίσετε κατευθείαν για το Σπήλαιο Ντάνα




Εδώ βλέπουμε το σπήλαιο Ντάνα, όπως φαίνεται από την αψίδα

Συνεχίζουμε λίγα μέτρα από το σημείο που φάνηκε η αψίδα, και κάνουμε δεξιά αρχίζοντας μια ανάβαση με σχετικά μεγάλη κλήση.


Υστερα από περίπου 20 λεπτά, αντικρίζουμε το σπήλαιο


Αφού περνάμε από αριστερά τις τσουκνίδες εμφανίζεται και η είσοδος του


αφού μπαίνουμε σκυφτοί, βλέπουμε ένα φυσικό "κρέβατι" που πιθανών χρησιμοποίηθηκε από το βοσκό που πήρε και το σπήλαιο το όνομα του.


Στη συνέχεια βλέπουμε κάτι σαν πατάρι που το περνάμε από κάτω για να βγούμε σε μία μεγάλη αίθουσα





Να σημειώσω ότι στο σπήλαιο υπάρχουν πολλές νυχτερίδες που ερχόνται σε πολύ κοντινή απόσταση χωρίς βέβαια να μας ανταποδίδουν την ενόχληση



Στα τοιχωμάτα του σπηλαίου υπάρχουν αρκετές μικρές σχισμές οι οποίες όμως δυστυχώς δεν οδηγούν πουθενά



Πάνω δεξιά μια νυχτερίδα είπε να φωτογραφηθεί μαζί μας :-)


Και άλλες φωτογραφίες:



25 April 2009

Οίτη: Υπάτη - Λειβαδιές

Έφτασε η εντεκάτη Απριλίου και με την όρεξη που μας διακατέχει πάντα όταν πρόκειται για φυσιολατρικές εξορμήσεις, ξεκινήσαμε για την Οίτη! Φτάσαμε στο χωριό Υπάτη σε περίπου 3 ώρες από Αθήνα και οι όμορφες εικόνες ξεκίνησαν ήδη με την είσοδο στο χωριό


Το μονοπάτι μας, ξεκινούσε αριστερά από το κάστρο όπως βλέπουμε το χάρτη. Ξεκινάμε λοιπόν, και μετά από λίγο αφήνουμε πίσω μας στα αριστερά το κάστρο.



Η θέα που έχουμε όσο ανεβαίνουμε γίνεται όλο και καλύτερη.


Σε μερικά σημεία, θα δείτε ότι το μονοπάτι έχει δύο κατευθύνσεις. Πάρτε όποια σας κάνει κέφι μιας και μετά από λίγο ενώνονται :-)

Στο μόνο σημείο που θα πρέπει να ακολουθήσετε την αριστερή κατεύθυνση, είναι στην πρώτη "διχάλα" που θα συναντήσετε, και αυτό γιατί κάποιος έχει περιφράξει ένα πολύ μεγάλο μέρος του βουνού και από ότι φαίνεται έχει σκοπό για μεγάλα έργα μιας και έφτιαξε μέχρι και ένα μικρό γεφυράκι στο ποταμάκι που βρέθηκε στο δρόμο του.


Αφού λοιπόν παρακάμπτουμε τους φράχτες που εκτός από το βουνό χαλάνε και το μονοπάτι, βρισκόμαστε για λίγα μέτρα στο χωματόδρομο που έρχεται από την Υπάτη και όπου αν έχετε κατάλληλο αμάξι μπορείτε να φτάσετε με αυτό σε εκείνο το σημείο και να γλιτώσετε λίγη από τη πορεία (1,7χλμ).


Αφού αφήσουμε το χωματόδρομο, ακολουθούμε το μονοπάτι που μπαίνει σε πιο άγριο δάσος και ύστερα από 1,3χλμ φτάνουμε στην πηγή Αμαλιόβρυση.


Αφού συνεχίσουμε την μόνιμα ανηφορική πορεία μας, φτάνουμε σε ένα σημείο που δείχνει να έχει χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές ως χώρος ψησίματος μιας και είδαμε μέχρι και ψησταριές στερεωμένες σε δέντρο


Λίγα μέτρα παραπάνω, συναντάμε ένα πολύ μεγάλο άπλωμα


και αμέσως μετά συναντήσαμε τα πρώτα χιόνια!


Σιγά σιγά το χιόνι άρχισε να γίνεται πιο παχύ. Ακριβώς πριν διασταυρωθούμε με τον πρώτο χωματόδρομο που έρχεται από το χωριό Καστανιά και περνάει από το καταφύγιο (και διασχίζει την υπόλοιπη Οίτη), συναντάμε μια ακόμα πηγή (Περδικόβρυση). Θα συνεχίσουμε την πορεία λίγο ακόμα στο μονοπάτι, το οποίο διασχίζει τον χωματόδρομο μερικές φορές ακόμα, μέχρις ότου να γίνει ένα με το χωματόδρομο.



Λίγη ώρα μετά ξεπρόβαλε και το καταφύγιο!


Συνεχίζοντας προς την τοποθεσία Λειβαδιές, το τοπίο είναι εκπληκτικό




Μετά από συνολικά 8 ώρες πορείας φτάσαμε στον προορισμό μας!


Αφού στήσαμε τις σκηνές μας, ανάψαμε και μια φωτιά στους ειδικά διαμορφωμένους χώρους που έχουν φτιάξει στο οροπέδιο, ώστε να ζεσταθούμε



Στο συγκεκριμένο οροπέδιο υπάρχει πηγή αλλά και μια μικρή λιμνούλα που φιλοξενεί στα νερά της Τρίτωνες! Οι τρίτωνες είναι προστατευόμενα αμφίβια σύμφωνα με τη σύμβαση της Βέρνης και Προεδρικού διατάγματος (67/1981)



Το πρωί της Κυριακής έπρεπε (δυστυχώς) να γυρίσουμε πίσω. Η κατάβαση διάρκεσε 5 ώρες.


Η διαδρομή Υπάτη - Λειβαδιές είναι 7χλμ. και χωρίς χιόνια, είναι περίπου 5 ώρες.


Στην εκδρομή συμμετείχαν:

Από αριστερά:
1η σειρά: Πορτοκάλογλου Γιώργος, Μάκης Ρόκας, Ειρήνη Αρβανίτη, Δημήτρης Σάρακας, Χριστίνα Τζάκα
2η σειρά: Δημήτρης Νέρης, Δημήτρης Σπάνος, Άγις Οικονόμου, Θοδωρής Ροδόπουλος, Πένυ


Και άλλες φωτογραφίες





Η επόμενη εκδρομή μας θα είναι τέλη Αυγούστου και βασισμένη στο υγρό στοιχείο ;-)

02 April 2009

Σπήλαια στα Φάρσαλα

Ο νομός Λαρίσης, είναι περιτρυγισμένος από πληθώρα σπηλαίων, πολλά από αυτά ακόμα ανεξερεύνητα. Ετσι λοιπόν, την Κυριακή 29 Μαρτίου 2009, τέσσερις φίλοι μου και εγώ, ξεκινήσαμε προς τα Φάρσαλα, και συγκεκριμένα για την τοποθεσία Καράπλα ώστε να αρχίσουμε σιγά σιγά να εξερευνούμε τα σπήλαια του νομού.

Για να φτάσουμε στο σημείο από όπου μπορούμε να αφήσουμε το άμαξι, αρκεί όταν θα είμαστε στα Φάρσαλα να πάρουμε το δρόμο προς το χωριό Βρυσσιά, και με το που αρχίζει ο δρόμος να κατηφορίζει, παρκάρουμε στην άκρη του δρόμου ώστε να έχουμε στα δεξιά μας αυτό το βουνό:


Η πορεία που θα ακολουθήσουμε θα είναι από την απέναντη πλευρά από αυτό το βουνό καθώς σύμφωνα με την υπόδειξη των ντόπιων, τα σπήλαια στην άλλη πλευρά έχουν πιο ενδιαφέρον. Αλλά παρόλα αυτά το σίγουρο είναι ότι θα έρθει και η ώρα που θα εξερευνήσουμε και αυτό το κομμάτι. Από εκείνο το σημείο λοιπόν που αφήσαμε το αμάξι, ξεκινάει στην απέναντη πλευρά του δρόμου ένας χωματόδρομος.

Μπορείτε είτε να πάρετε το χωματόδρομο για περίπου 20-30 λεπτά και να ανεβείτε προς το βουνό είτε να ανεβείτε κατευθείαν το βουνό ώστε να έχετε επιλογή να εξερευνήσετε μεγαλύτερο αριθμό πιθανών εισόδων σπηλαίων


Εμείς προσπάθησαμε να καλύψουμε τους περισσότερες βράχους που φαίνονται στην παραπάνω πανοραμική φωτογραφία με κατεύθυνση από τα δεξιά προς τα αριστερά (καθώς δεν ακολουθήσαμε το χωματόδρομο εξ αρχής παρά μόνο για την επιστροφή) και εντοπίσαμε 2 μικρά σπήλαια.

Το πρώτο που βρήκαμε ήταν ένα μικρό σπήλαιο με βάθος περίπου 6 μέτρα, και ένα μικρό άνοιγμα στα αριστερά που έβγαζε σε ένα μικρό θόλο που μπορούσες να κάτσεις μόνο σκυφτός. Επίσης είχε και σταγονοροή.




Στο επομένο σπήλαιο που συναντήσαμε η είσοδος του ήταν πιο κρυφή και απαιτούσε και σκαρφάλωμα λίγων μέτρων. Αν είστε λίγο προσεκτικοί δε θα έχετε πρόβλημα στο ανεβακατέβασμα.


Ενα ενδιαφέρον σημείο είναι ότι υπήρχε σκαλισμένη μια (αρχαία?) επιγραφή η όποια ήταν σε τέτοιο ύψος που δεν ήταν εύκολο να διακρίνει κανείς, πόσο μάλλον να την σκαλίσει κιόλας.


Σκαρφαλώνοντας λοιπόν, βλέπουμε την είσοδο του σπηλαίου


Συνεχίζει για λίγα μέτρα και αυτό και μετά σταματά. Από τη διαμορφώση του δείχνε ι ότι κάποτε μπορεί να πέρναγε νερό.



Η θέα προς την περιοχή από αυτό το σπήλαιο ώστε να μπορέσετε να προσανατολιστείτε καλύτερα φαίνεται στις επόμενες φωτογραφίες



Στη συνέχεια κατηφορισάμε προς το δρόμο και βρήκαμε το χωματοδρόμο όπου απέχει περίπου 20-30 λεπτά μέχρι το σημείο που αφήσαμε το αμάξι.


Αυτό το Σαββατοκύριακο λέμε να πάμε σε σπήλαια που βρίσκονται κοντά στην Ελασσώνα!



Και άλλες φωτογραφίες