26 March 2010

Σπήλαιο Λόρδου Βύρωνα - Κερατέα

Την Κυριακή 21 Μαρτίου 2010, στα πλαίσια των σεμιναρίων σπηλαιολογίας του ΣΠΕΛΕΟ, εξερευνήσαμε το σπήλαιο Λόρδου Βύρωνα (ή σπήλαιο Κερατέας) στην Κερατέα.

Το σπήλαιο πήρε το όνομα του, από το Λόρδο Βύρωνα ο οποίος στις αρχές του 19ου αιώνα, σε επίσκεψη του, αναγκάστηκε να μείνει μέσα για μερικές ώρες όταν έσβησαν οι δάδες που φώτιζαν το χώρο.


Βρίσκεται στο Πάνειο όρος, ΝΔ της κορυφής Κερατοβούνι σε υψόμετρο 570μ. Η είσοδος του δε φαίνεται από το δρόμο καθώς ανοίγεται οριζόντια προς το έδαφος.




Αφού κατέβουμε περίπου 2μ με αντιστήριξη μπαίνουμε στην πρώτη αίθουσα του σπηλαίου. Είναι κατηφορική και γλιστράει αρκετά οπότε θέλει λίγη προσοχή.




Το σπήλαιο θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελείται από 4 παράλληλες αίθουσες σχήματος οβάλ, που ενώνονται σε 1-2 σημεία η μία με την άλλη. Συνεχίζουμε στη δεύτερη αίθουσα από ένα άνοιγμα στα δεξιά μας.





Σε αυτή την αίθουσα έχουμε 2 επιλογές. Ή να πάμε στην κάτω αίθουσα που βρίσκεται μερικά μέτρα χαμηλότερα και το σπήλαιο δε συνεχίζει για πολύ





ή να αναρριχηθούμε για 8μ περίπου, στην τρίτη αίθουσα του σπηλαίου, με τη βοήθεια του μόνιμου σχοινιού που βρίσκεται εκεί, αλλά και πατώντας στα αρχαία λαξευμένα πατήματα που έφτιαξαν οι αρχαίοι για να κάνουν πιο εύκολη την πρόσβαση τους στη λιμνούλα που βρίσκεται στο βαθύτερο σημείο του σπηλαίου



Όταν ανέβουμε στην τρίτη αίθουσα έρχεται η ώρα για μια κατάβαση 10μ περίπου. Πριν κατέβουμε βλέπουμε στα δεξιά μας τις 2 εισόδους για την τέταρτη αίθουσα. Επειδή όμως είναι λίγο απότομες, μπορούμε να την προσεγγίσουμε πιο εύκολα αφού κατέβουμε τα 10μ.




Και εδώ έχουμε 2 επιλογές. Ή θα συνεχίσουμε, με τη χρήση σχοινιού, ακόμα πιο κάτω, στον πολύ κατηφορικό διάδρομο που οδηγεί στη λιμνούλα



ή θα συνεχίσουμε στην τελευταία αίθουσα από ένα μικρό ανέβασμα 2-3μ που θέλει λίγη προσοχή γιατί γλιστράει



Εκεί το σπήλαιο τελειώνει.

Η ομάδα:


Άλλες φωτογραφίες:



20 March 2010

Σπήλαιο Αγ. Τριάδας - Πάρνηθα

Στις 3 Ιανουαρίου του 2010 ξεκινήσαμε να εντοπίσουμε και να εξερευνήσουμε το σπήλαιο Αγ. Τριάδας στην Πάρνηθα. Το σπήλαιο αυτό, θεωρείτο από κάποιους ότι δεν υπάρχει μετά τη διάνοιξη του δρόμου. Η αλήθεια είναι οτι υπάρχει αλλά όχι και σε πολύ καλή κατάσταση.

Βρίσκεται πάρα πολύ κοντά (στα δεξιά) του δρόμου, που έρχεται από το Ξενία προς την Αγ. Τριάδα, στην πρώτη μεγάλη αριστερή στροφή.



Η είσοδος του είναι σχετικά μικρή, και ο κατηφορικός διάδρομος που ανοίγεται έχει μεγάλη κλίση.


Για αυτό θα χρησιμοποιήσουμε σχοινί απλά για να κρατιώμαστε.



Μετά από περίπου 20μ ο κατηφορικός διάδρομος σταματάει. Εκεί ξεκινάει ένας τοίχος ύψος 2μ περίπου και υπάρχει μια μικρή αίθουσα που τελειώνει εκεί.



Σε αυτό το σημείο έχει και πολλά έντομα στον τοίχο


Η ομάδα: Δημήτρης Νέρης, Γιώργος Πορτοκάλογλου, Φάνης Κακοσαίος, Γιώργος Πορτοκάλογλου.

06 March 2010

Σπήλαιο Κορυφογραμμής Υμηττού ΑΣΜ 299

Το σπήλαιο Κορυφογραμμής στον Υμηττό πρόκειται για ένα σπηλαιοβάραθρο με 2 μεγάλες αίθουσες και συνολικό βάθος, περίπου 65μ.

Για να το προσεγγίσουμε, αφήνουμε το αμάξι στο πρώτο χωματόδρομο που συναντάμε στα δεξιά μας, μετά την στροφή με τις πολλές κεραίες, που καταλήγει στο στρατόπεδο, και στη συνέχεια περπατάμε γύρω στα 400μ προς τα Ανατολικά (Δείτε και το χάρτη του Υμηττού της Road 2007) .

Αφού βρούμε τη μικρή είσοδο του ανάμεσα στα βράχια και ετοιμαστούμε, ξεκινάμε την πρώτη κατάβαση στα -23μ περίπου.


Με το που φτάνουμε κάτω μας υποδέχεται αυτό:


Αν και σε εκείνο το σημείο βλέπουμε 3 πιθανές συνέχειες, μόνο αυτή που έχει κατεύθυνση δυτική συνεχίζει.



Αφού κατηφορίσουμε λίγο, ανοίγεται μπροστά μας μια αίθουσα μεγάλων διαστάσεων. Σε αυτή την αίθουσα συναντάμε εντυπωσιακούς σταλαγμίτες και σταλακτίτες






Προσέχοντας λίγο γιατί γλιστράει μας περιμένει άλλη μια κατάβαση περίπου 8μ.



Με μία ανεμόσκαλα 4μ και λίγο αναρριχητικές ικανότητες ξεπεράσαμε το εμπόδιο.




Συνεχίζοντας την πορεία μας βλέπουμε ένα άνοιγμα προς τα κάτω και άλλο ένα 2μ προς τα επάνω. Η εξερεύνηση στο πάνω κομμάτι δε φαίνεται να δίνει συνέχεια, οπότε προχωρήσαμε προς τα κάτω.


Εκεί συναντήσαμε ένα βάραθρο και ένα βύσμα για πλακέτα, όπου με τη χρήση 10μ σχοινιού κατεβήκαμε.


Σε αυτό το σημείο το βάραθρο δείχνει να συνεχίζει μέσω ενός στενού περάσματος αλλά λόγο έλλειψης υλικού δε μπορέσαμε να συνεχίσουμε. Οπότε συνεχίσαμε την εξερεύνηση μας στην μικρή αίθουσα που συνέχιζε δίπλα μας και το σπήλαιο σταμάταγε εκεί.




Από αριστερά: Γιώργος Πορτοκάλογλου, Δημήτρης Σάρακας

Η παραμονή μας στο σπήλαιο κράτησε 4 ώρες περίπου και η επίσκεψη έγινε στις 5 Μαρτίου 2010.

Και άλλες φωτογραφίες: