31 July 2010

Ελικώνας - Μεταλλεία βωξίτη

Κάνοντας τη βόλτα μας στον Ελικώνα (σχετικό άρθρο εδώ) , και συγκεκριμένα κοντά στο χωριό Ελικώνας, στις 24 Ιουλίου 2010, βρήκαμε και εξερευνήσαμε, ένα παλιό μεταλλείο βωξίτη.

Με το που σταθήκαμε μπροστά στην είσοδο του, ένα δυνατό και πολύ ψυχρό ρεύμα αέρα έβγαινε από μέσα.



Αφού αρχίσαμε να προχωρούμε η κατάσταση μέσα έδειχνε επικίνδυνη. Πολλά στηρίγματα είχαν υποχωρήσει από την οροφή αλλά αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με πολύ προσοχή.


Στα πρώτα μέτρα, συναντήσαμε και δύο μικρά δωμάτια, πιθανές αποθήκες



Η ορατότητα μέσα στη στοά δεν ήταν καλή. Υπήρχε μια θολούρα την οποία αποδώσαμε στο ψυχρό αέρα, καθώς η αναπνοή μας ήταν φυσιολογική. Η θερμοκρασία του μεταλλείου ήταν 9 βαθμοί.

Μετά από 230μ περίπου, η στοά είχε δύο κατευθύνσεις αλλά η μία είχε σωρούς από χώματα και υποθέσαμε ότι χρησιμοποιούνταν για να μαζεύουν το χώμα εκεί αντί να το βγάζουν έξω. Ακολουθήσαμε την άλλη λοιπόν.

Δεν υπήρχαν υποστυλώματα πλέον, και η στοά άρχισε να μοιάζει πιο πολύ με σπήλαιο. Ήδη σε μερικά σημεία υπήρχε πολύ έντονη σταγονοροή.

Αφού περάσαμε ακόμα μια διακλάδωση με αίθουσα με χώματα, η ορατότητα άρχισε να βελτιώνεται.



Μετά από ακόμα 200μ περίπου, συναντήσαμε μια μικρή λιμνούλα που είχε σχηματιστεί πιθανόν από τη σταγονοροή



Έπειτα, ήρθε σειρά για μια μεγάλη αίθουσα, στην οροφή της οποίας είχαν αρχίσει να σχηματίζονται σταλακτίτες




Εντύπωση μας έκανε η άσπρη στρώση που είχε καλύψει μεγάλο μέρος αυτής της αίθουσας





Από εδώ και πέρα τα πράγματα περιπλέκονταν. Υπήρχαν τουλάχιστον 3 στοές που έδειχναν να συνεχίζουν, οπότε είπαμε να το αφήσουμε για άλλη φορά με πιο πολλά άτομα και πιο οργανωμένοι




Άλλες φωτογραφίες:





Φαράγγι Δημοσάρη - Εύβοια

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2009 επισκεφθήκαμε το φαράγγι του Δημοσάρη. Δεν πρόκειται για canyoning αλλά για πεζοπορία στο μονοπάτι δίπλα στο ποτάμι. Η διαδρομή είναι κατάφυτη και πανέμορφη. Η διάρκεια της είναι περίπου 4 ώρες.

Για να φτάσετε μέχρι το σημείο έναρξης του μονοπατιού, μπορείτε είτε να πάτε με το αμάξι σας από το χωματόδρομο, είτε να ζητήσετε από κάποιον ντόπιο να σας πάει με αγροτικό. Φυσικά στο τέρμα του ποταμού, στην παραλία του Καλλιάνου, θα πρέπει να έχετε αφήσει άλλο αμάξι ή κάποιον να σας περιμένει, αν δεν έχετε σκοπό να γυρίσετε πάλι από το μονοπάτι.

Ξεκινήσαμε λοιπόν, γύρω στις 11:30 το πρωί. Το μέρος έχει αξιοποιηθεί, και στα πρώτα μέτρα του συναντάμε ωραίες κατασκευές που διευκολύνουν τον επισκέπτη


Στην αρχή του μονοπατιού για το Φαράγγι του Δημοσάρη!
Γρήγορα θα συναντήσουμε απίστευτη ομορφιά







Αφού περάσουμε την Κρύα Βρύση θα αφήσουμε για λίγο την έντονη βλάστηση




Μετά από λιγότερο από μια ώρα φτάνουμε σε ένα γεφυράκι όπου μπορούμε να κάνουμε μια μικρή στάση



Ακολουθούν 2 ώρες δίπλα σε καταρράχτες, λιμνούλες και πολύ πράσινο










Μιας και αρχές Φθινοπώρου, δεν παρέλειψε ο καιρός να μας δροσίσει για λίγο




Αφού φτάσαμε στους Λενοσαίους, αφήσαμε το μονοπάτι, και μπήκαμε στην άσφαλτο μέχρι να φτάσουμε στην παραλία του Καλλιάνου






Άλλες φωτογραφίες:





30 July 2010

Ελικώνας: Αρβανίτσα - Ισώματα

Ο Ελικώνας είναι ένα βουνό κοντά στην Αθήνα (1.30 ώρα περίπου) με πολύ όμορφα δάση, γραφικά χωριά και ύψος που φτάνει τα 1748μ, στην κορυφή Παλιοβούνα. Παρόλα αυτά, δε χρίζει της αναγνωρισιμότητας που του αξίζει.

Εμείς το επισκεφθήκαμε στις 24 Ιουλίου 2010, και σίγουρα θα το επισκεφθούμε ξανά.

Ξεκινήσαμε με μια μικρή βόλτα κοντά στο χωριό Ελικώνας, κατά την οποία βρήκαμε και ένα παλιό μεταλλείο βωξίτη, το οποίο και επισκεφθήκαμε (για το μεταλλείο δείτε εδώ).

Στη συνέχεια κάναμε επισκέψεις στα χωριά Ελικώνας, Κυριάκι, Αγία Άννα και μιλήσαμε με τους κατοίκους που ήταν πολύ φιλόξενοι.



Όσο θα είστε στα χωριά μην παραλείψετε να δοκιμάσετε την πορτοκαλάδα Αγνή!


Σειρά είχε η πεζοπορία μας προς την κορυφή. Κατευθυνθήκαμε προς την Αρβανίτσα, μια πολύ όμορφη τοποθεσία γεμάτη έλατα. Εκεί αφήσαμε το αμάξι και πήραμε το χωματόδρομο που πάει προς την κορυφή. Με ένα 4x4 μπορείτε να φτάσετε αρκετά κοντά στη κορυφή.



Ο Ελικώνας!
Χαρακτηριστικό του Ελικώνα είναι τα πολλά μεταλλεία και λατομεία τα οποία έδωσαν δουλειά σε πάρα πολλούς κατοίκους πριν 30 χρόνια περίπου αλλά και που άφησαν ανεξίτηλο το σημάδι τους στο βουνό.

Ανηφορίζοντας θα περάσουμε δίπλα και από 2 επιβλητικές ανεμογεννήτριες



Σε αυτό το σημείο θα αρχίσουμε να βλέπουμε και τον Κορινθιακό κόλπο



Αν αποφασίσετε να παρακάμψετε τους χωματόδρομους και να ακολουθήσετε τα μονοπάτια, να έχετε υπόψιν σας, ότι η σήμανση είναι από κακή μέχρι ανύπαρκτη σε πολλά σημεία, και μπορείτε να χάσετε το δρόμο σας.




Μετά από 4 ώρες, φτάσαμε στην τοποθεσία Ισώματα, από την οποία η κορυφή είναι ακόμα μισή ώρα με μεγάλη κλίση.


Μιας και μας πίεζε ο χρόνος, αποφασίσαμε να το αφήσουμε για άλλη φορά όπου θα ακολουθήσουμε τη διαδρομή από την Αγία Άννα που είναι πιο "πράσινη".

Σύμφωνα με ντόπιους ορειβάτες και μη, υπάρχουν λύκοι πάνω στο βουνό που τους έχουν αφήσει οικολόγοι και για αυτό καλό είναι αποφεύγετε η πορεία το βράδυ και από λίγα άτομα.

Η ομάδα μας: