02 November 2013

Μεγάλη Σπηλιά Αχλαδοκάμπου - Βουνό Άγιος Ηλίας

Η Μεγάλη Σπηλιά Αχλαδοκάμπου είναι ένα υπόγειο ποτάμι που βρίσκεται στο ρέμα της Πινίκοβης κοντά στο χωριό Αχλαδόκαμπος Αργολίδας.

Εξερευνήθηκε το 1993 από μέλη του Σπηλαιολογικού Ελληνικού Εξερευνητικού Ομίλου (ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο.) και έκτοτε έχει δεχτεί σχετικά λίγες επισκέψεις από σπηλαιολόγους, παρότι είναι ένα ενδιαφέρον υπόγειο ποτάμι μήκους πάνω από 700μ.

Για να πάμε στο σπήλαιο, αφήνουμε το αμάξι δίπλα στις γραμμές του τρένου και ακολουθούμε το σηματοδοτημένο μονοπάτι που πηγαίνει στην πηγή. Από εκεί το σπήλαιο βρίσκεται λίγα λεπτά από πάνω (αν και ο εντοπισμός του μπορεί να πάρει και ώρες λόγω των μεγάλων βράχων που υπάρχουν στην περιοχή και αποπροσανατολίζουν).
 




Η είσοδος του είναι μεγάλη. Τα πρώτα μέτρα του σπηλαίου είναι αρκετά.. περιπετειώδη καθώς χρειάζεται σύρσιμο ανάμεσα σε βράχους, εύκολη αναρρίχηση και κατάβαση με ανεμόσκαλα 5 μέτρα περίπου.





Μέχρι εκείνο το σημείο δεν υπάρχει καθόλου νερού. Η συνέχεια όμως απαιτεί στολή νεοπρέν ώστε η παραμονή στο σπήλαιο να είναι ευχάριστη καθώς ακολουθεί και κολύμπι.






Το σπήλαιο τελειώνει σε κατακρημνίσεις. Η επίσκεψη του, πρέπει να αποφεύγεται τις βροχερές μέρες καθώς είναι πιθανό η στάθμη του νερού να ανεβαίνει.

31 July 2013

Η λάκκα του Τσεκούρα, Μαυροβούνι-Σκοτεινή

Η λάκκα του Τσεκούρα είναι μια από τις πολλές καταβόθρες των βουνών Μαυροβούνι-Σκοτεινή, ανατολικά της Δίρφυς στην Εύβοια.

Έχει συνολικό βάθος που ξεπερνά τα 300μ και στο τέλος της καταλήγει σε ένα απροσπέλαστο σιφόνι (σιφόνι λέμε ένα πλημμυρισμένο τμήμα με νερό, που για την προσπέλαση του απαιτείται κατάδυση).

Η θερμοκρασία του σπηλαίου ήταν 9C (στον πάτο του) και ήδη από τα πρώτα μέτρα η διαφορά στη θερμοκρασία σε σχέση με το περιβάλλον είναι αισθητή.







Μετά τα πρώτα κατεβάσματα, συναντάμε μια "κόκκινη λάσπη" η οποία έχει πιθανώς δημιουργηθεί από κάποια οξείδωση και η οποία δημιουργεί μια σπάνια εικόνα




 Στο σπήλαιο υπάρχουν αρκετά σημεία με νερό που χρειάζεται να προσπελαστούν είτε φτιάχνοντας τραβέρσες είτε αντιστηρικτικά






Αξιοσημείωτο είναι κάποιες μαύρες γραμμές που συναντάμε στα τοιχώματα του σπηλαίου σε πολλά σημεία και σε διάφορα σχήματα. Σύμφωνα με απάντηση από το group Αναγνωρίσεις στο Facebook, είναι απολιθώματα ιππουρίτη (οικογένεια Hippuritidae), που έζησε στο Ανώτερο Κρητιδικό.


Η συγκεκριμένη καταβόθρα χαρακτηρίζεται από τα πολλά μικρά κατεβάσματα και τις πολλές μικρές λίμνες που δυσκολεύουν την κατάβαση του







Στις αρχές του Ιουλίου 2013, μέλη του Σπηλαιολογικού Ελληνικού Εξερευνητικού Ομίλου (ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο) πραγματοποίησαν αποστολή με σκοπό την κατάδυση στο σιφόνι στα -300μ από την είσοδο του σπηλαίου.

Για την πραγματοποιήση της κατάδυσης δημιουργήθηκε μια μίνι κατασκήνωση πριν το σιφόνι, ώστε να μπορέσουν τα μέλη να παραμείνουν για αρκετές ώρες στο συγκεκριμένο σημείο



Για καλή μας τύχη, το νερού του σιφονιού είχε υποχωρήσει αρκετά, δίνοντας σε αρκετούς σπηλαιολόγους τη δυνατότητα να περάσουν από την απέναντι μεριά χωρίς κατάδυση.



Εν τέλει το σπήλαιο μετά από μερικά μέτρα σταματά σε άλλο σιφόνι που φαίνεται να είναι απροσπέλαστο.

Άλλες φωτογραφίες:



30 June 2013

Σπήλαιο Νταβέλη - Υμηττός

Ένα από το πολλά σπηλαία του Νταβέλη βρίσκεται και στον Υμηττό. Το αν όντως το χρησιμοποίησε ο λήσταρχος Νταβέλης ως κρησφύγετο του, μάλλον δε θα το μάθουμε ποτέ. Πάντως το συγκεκριμένο σπήλαιο, που είναι ουσιαστικά σπηλαιοβάραθρο, δεν προσφέρεται για κρησφύγετο.

Βρίσκεται στην άκρη ενός ρέματος, στην περιοχή Νταβέλη, δυτικά του διάσελου Σταυρός, και σε απόσταση 10 λεπτά περίπου με τα πόδια σε μη σηματοδοτημένο μονοπάτι. Η εύρεση του είναι δύσκολη καθώς η είσοδος του είναι μικρή και ανάμεσα σε θάμνους.




 Για να μπούμε βάλαμε ένα σχοινί στην είσοδο αλλά πιο πολύ για να κρατιόμαστε καθώς δεν απαιτεί πουθενά σπηλαιολογικές τεχνικές.


Το σπήλαιο θα μπορούσαμε να πούμε ότι χωρίζεται σε τρία επίπεδα το ένα πάνω από το άλλο.





Το σχοινί χρειάζεται από την είσοδο μέχρι και για την πρόσβαση στο δεύτερο επίπεδο. Μετά μπορούμε να συνεχίσουμε με αντιστήριξη.


Στο τέλος του δεύτερου επιπέδου, υπάρχει ένα στενό κατέβασμα που θέλει προσοχή γιατί από πάνω υπάρχει μια σάρα από πέτρες


Η τελευταία αίθουσα στενεύει μέχρι να κλείσει.


28 April 2013

Πάρνηθα: Τελεφερίκ - Καταφύφιο Μπάφι (Χούνη)

Το μονοπάτι δίπλα από το φαράγγι της Χούνης στην Πάρνηθα είναι, ίσως, από το πιο πολύ-περπατημένα μονοπάτια της Αττικής.

Ξεκινάει ακριβώς μετά το τέλος του πάρκινγκ του τελεφερικ και φτάνει μέχρι το καταφύγιο Μπάφι. Στο μεγαλύτερο μέρος του είναι ανηφορικό και μια ομάδα με μέτριο ρυθμό, χρειάζεται περίπου 2 ώρες για να την ανάβαση.

Τα πρώτα μέτρα του, είναι σε τσιμεντένιο δρόμο, ακολουθεί χωματόδρομος και στη συνέχεια μονοπάτι με κόκκινη σήμανση


Σε μερικά σημεία συναντάμε κάποιες διακλαδώσεις που μπορεί να σας μπερδέψουν, και τότε είτε ακολουθείτε τα κόκκινα σημάδια, είτε, αν δεν υπάρχουν και οι δύο διαδρομές οδηγούν στο ίδιο μονοπάτι.



 Μετά από 15 λεπτά περίπου από την ώρα που ξεκινήσαμε, συναντούμε ένα ρέμα


και μετά από άλλα 20 λεπτά ακόμα ένα ρέμα


Στη συνέχεια βγαίνουμε ουσιαστικά από το δάσος και η βλάστηση αραιώνει

Σιγά σιγά αρχίζει να εμφανίζεται και η κεραία του ΟΤΕ η οποία βρίσκεται πιο πάνω από το καταφύγιο Μπάφι σε σχετικά κοντινή απόσταση

Μετά από μια ώρα περίπου περπατήματος από την ώρα που ξεκινήσαμε, το μονοπάτι χωρίζεται. Αριστερά πάει στο Μπάφι και δεξιά στο άλλο καταφύγιο της Πάρνηθας, το Φλαμπούρι.

Φτάνοντας αρκετά ψηλά, συναντάμε το καμένο τοπίο από την τεράστια πυρκαγιά του 2007, η οποία έκαψε περίπου τα 2/3 της Πάρνηθας. Αν περπατήσετε από το καμένο τοπίο στο κατάφυτο δάσος, η διαφορά στη θερμοκρασία είναι πάρα πολύ μεγάλη.

 
Ευτυχώς το δάσος έχει αρχίσει να αναγεννάται.





Πλησιάζοντας, βλέπουμε και τον προορισμό σας


Λίγο πριν φτάσουμε στο καταφύγιο, μπαίνουμε πάλι σε δάσος

Ύστερα από δύο ώρες περίπου, φτάσαμε στο καταφύγιο,


Για την επιστροφή μπορείτε είτε να γυρίσετε από το, κατηφορικό πλέον, ίδιο μονοπάτι, ή να πάρετε το μονοπάτι μέχρι το καζίνο (σε λιγότερο από μια ώρα) και να κατεβείτε με το τελεφερίκ
Στην επιστροφή μας συναντήσαμε και ένα από πολλά ελάφια που κατοικούν στην Πάρνηθα!

Φωτογραφία: Ιάσονας Σαργιέντης
 

Άλλες φωτογραφίες: